ADIMLAR

Esin Kara’dan bir yol yazısı

Hayat…
Durmadan akıp giden bir nehir gibi.
Ve biz, o nehrin kıyısına bıraktığımız adımlar kadar varız aslında.

İlk zamanlar ürkek yürür insan.
Düşe kalka büyür.
Yalpalayan çocuk adımlarıyla dünyayı anlamaya çalışır.
Sonra zaman geçer…
O küçük çabalar, bizi bilmediğimiz hikâyelere taşıyan güçlü yürüyüşlere dönüşür.

Çünkü yürümek yalnızca fiziksel bir hareket değildir.
İnsanın kendi varlığını dünyaya duyurma biçimidir.
“Ben buradayım” deme şeklidir bazen.
Sessiz ama kararlı bir haykırış gibi…

Her adımın içinde biraz cesaret vardır.
Çünkü insan, ayağını yerden kaldırdığı anda kısa bir boşluğa düşer.
O küçücük an; belirsizliğin, korkunun ve ihtimalin tam ortasıdır.
İlerlemek dediğimiz şey de zaten biraz düşmeyi göze almak değil midir?

Belki bu yüzden en zor olan hep ilk adımlardır.
Yeni bir işe başlamak…
Yeni bir şehre alışmaya çalışmak…
Birine kalbini açmak…
İnsan ilk adımı atarken içinde aynı anda hem korku hem umut taşır.
Kalp bazen geri çekilmek ister, ruh ise yürümekte ısrar eder.

Ama hayat sadece ileri gitmek değildir.
Bazen durmak da bir adımdır.
Hatta gerektiğinde geri çekilmek bile…

Bugünün dünyası sürekli koşmamızı istiyor.
Daha hızlı olmamızı, daha çok yetişmemizi, daha fazla görünmemizi…
Oysa insan, adımlarının hızını kalbinin ritmine göre ayarlayabilmeli.

Çünkü nereye gittiğini bilmeden hızlanan herkes biraz kaybolur.
Bazen durup yönüne bakmak, aceleyle yürümekten daha değerlidir.

Bir de birlikte atılan adımlar vardır…
Hayatın yükünü hafifleten o görünmez ortaklıklar.

Yanında aynı ritimde yürüyen biri olduğunda yollar daha kısa gelir insana.
Tökezlediğinde elinden tutan bir refakatçi varsa, en sert yokuş bile korkutmaz.
İki insanın aynı yürüyüşte buluşması, belki de dünyanın en sessiz ama en güçlü anlaşmasıdır.

Yollar uzun olabilir.
Hayat yorabilir.
Ama her yolculuk tek bir adımla başlar ve yine tek bir adımla sona erer.

Geride ne bıraktığımız önemlidir.
Ayak izlerimizin derinliği…
Ve o izlerin bizi kim yaptığını anlayabilmek.

Kendi yolunu bulan, kendi ritmiyle yürüyen ve bundan korkmayan herkes;
hayatın en büyük mucizesini gerçekleştirmiştir.

Attığımız her adımın bizi biraz daha kendimize yaklaştırması dileğiyle…

— Esin Kara