Emekle, Örgütle, Hep Birlikte!

Bir cümle var, meydanlarda yankılanınca gökyüzü bile hizaya geçer:
“Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz.”

Bu laf öyle pankarta yazılıp selfie çekilecek bir söz değil. Bu, terle yazılmış bir manifesto. Bu, ekmeğin yarısını bölüşürken göz göze bakmanın adı. Bu, sofrada bir tabak eksikse kimsenin doymamasının vicdanı.

Ama gel gör ki…
“Emekle, örgütle, hep birlikte” diyenlerin masasında çatal çok, hesap az.
Mikrofonda devrim, masada rezervasyon.
Slogan bedava, fatura örgüte.

Ya hep beraber diyorsak, neden masanın sonunda hep aynı kişi kredi kartını çıkarıyor?
Neden en çok “hak, hukuk, adalet” diyenler, en temel adalet olan emeğin karşılığında sessiz kalıyor?
Neden örgüt; bir fikrin çatısı değil de, bazılarının konfor sigortası gibi kullanılıyor?

Örgüt; eş dostun sırtını sıvazladığı bir sosyal kulüp değildir.
Örgüt; zor zamanda omuz verenin adıdır.
Örgüt; kriz anında kaçanın değil, kalanların evidir.

Eğer birlikteysek; yük de birlikte.
Eğer mücadele diyorsak; bedel de birlikte.
Eğer adalet diyorsak; önce kendi payımızı adilce taşıyacağız.

Hak, hukuk, adalet…
Bu üç kelime Instagram biyosuna yazılacak aksesuar değil.
Bu üç kelime, insanın aynaya bakınca yüzünü kaçırmaması demek.

Bakın açık konuşayım:
Birlikte mücadele romantik bir şiir değil.
Organizasyon, disiplin, hesap verme kültürü ister.
Örgüt dediğin yer; alkışın değil, sorumluluğun çoğaldığı yerdir.

Yiyip içip hesabı “ortak kasa”ya yazdırmak kolay.
Zor olan, o kasayı doldurmak için ter dökmek.
Zor olan, eleştirirken elini taşın altına koymak.
Zor olan, “ben”i susturup “biz”i büyütmek.

Gerçek dayanışma, zor günün provasını iyi yapmaktır.
Gerçek yoldaşlık, sahne ışıkları sönünce de yan yana kalmaktır.
Gerçek örgütlülük, kimsenin kimseye yük olmadığı ama herkesin yük taşıdığı bir dengedir.

Bu yüzden selam olsun gerçekten emeğiyle konuşanlara.
Selam olsun hesap günü geldiğinde ortadan kaybolmayanlara.
Selam olsun pankartı tutarken kasayı da düşünenlere.
Selam olsun “adalet”i önce kendi davranışında kuranlara.

Çünkü kurtuluş gerçekten tek başına yok.
Ama “hep beraber” demek de bedava değil.

Ya omuz omuza vereceğiz,
ya da sloganların gölgesinde kendi samimiyetimizle yüzleşeceğiz.

Seçim bizim.
Tarih not tutuyor.