İlkeli mi, İlgili mi?
Siyaset, özünde halka hizmet aracı olarak görülse de bazen kişisel tercihler ve stratejik hamleler, kurumsal kimliklerin önüne geçebiliyor.
Bugün geldiğimiz noktada asıl sorgulanması gereken, sandıktan çıkan iradenin ne kadar temsil edildiği ve "siyasi ahlak" çizgisinin nerede durduğudur.
Bir bölgede seçimin kazanılmasında, adayın kişisel gücü ile partinin kurumsal kimliği her zaman yarışır.
Eğer o güçlü isimler o çatı altında olmasaydı, sonuç yine aynı olur muydu?
Eğer zafer sadece isme bağlıysa, partinin kurumsal varlığı nerede kalır?
Yok eğer zafer sadece ambleme bağlıysa, neden o isimler dışlandığında veya kopuşlar yaşandığında büyük sarsıntılar yaşanır?
Neden Gidiyorlar?
Bir belediye başkanı veya vekil, "iktidar yürüyüşü" içinde olduğu iddia edilen bir yapıdan neden ayrılır?
Eğer bir yönetici, kendi kurumuyla ve üst yönetimiyle aşılmaz problemler yaşıyorsa, burada sorunu sadece "ayrılanın sadakatsizliğinde" değil, "kalmasını sağlayamayan yönetim anlayışında" da aramak gerekir.
Kurum içi dışlanma ve fikir ayrılıkları, kişileri yeni limanlara sürükleyen en büyük etkendir.
Siyasetin en büyük çelişkisi "etik" kavramının kişiye göre değişmesidir.
Başka partiden kendinize bir isim geçtiğinde bunu "demokrasinin gereği" veya "halkın teveccühü" olarak görüp alkışlıyorsanız; benzer bir durum sizin başınıza geldiğinde buna "ilkesizlik" diyemezsiniz.
Başkası yapınca "seçmen iradesine saygısızlık,"
Siz yapınca "doğru yolu bulma" diyorsanız;
Burada ciddi bir tutarsızlık ve ilkesizlik vardır.
Seçmen oyunu sadece bir şahsa değil, o şahsın temsil ettiği dünya görüşüne ve partiye verir.
Bir isim transfer edilirken sorgulanmayan "seçmen iradesi," o isim kendi evinden giderken bir anda hatırlanıyorsa, bu siyasetin en yalın tabiriyle "çifte standartlı" yüzüdür.
Siyaset, sadece kazanmak üzerine kurulu bir matematik değil, aynı zamanda tutarlılık üzerine inşa edilen bir güven müessesesidir.
Kuralların kişilere ve olaylara göre esnediği her yapı, eninde sonunda asıl hakem olan milletin nezdinde itibar kaybeder.
