CHP’nin Gölgesinde Kaybolan Sorunlar

CHP neden hep gidenleri suçlar, ama problemin esas kaynağını sorgulamaz? Mecliste neden hep dayak yer, hem mecazi hem fiziki? Soruların cevabı sandığımızdan daha basit: kendi gölgesinde kaybolmuş bir partiyle karşı karşıyayız.

Belediye başkanlarımla konuştum. Görev süreleri boyunca kendilerine “Ne yaptınız? Neden yapmadınız? Niçin yaptınız? Nasıl yaptınız?” diye soran oldu mu, diye sordum. Aldığım cevap hep aynı: Hayır. 100 yıllık bir parti, ahbap-çavuş ilişkileri ile yetkili makamları dolduruyor, sokağa bırakıyor. Mayası düzgün olan başarılı oluyor; gerisini tarih yazıyor.

Parti kendi belediyelerini denetlemiyorsa, yerel rantla beslenen güçler erken kalkıp partiyi teslim alıyor. Keçiören örneğinde gördük: giden başkan, parti meclisine üye göndermiş. Burada bir kopukluk, bir çarpıklık var. CHP sorunların kaynağını tartışmadıkça, rasyonel bir akılla yönetilmedikçe benzer vakalar tekrar eder. 80 yıldır iktidar olamamanın sebebi hep dış güçlerde, hep sözde ahlaksız üyelerde aranıyor.

AKP, CHP’nin çamaşır suyu gibi çalışıyor: lekeleri alıyor, geriye “beyazlar” kalıyor. CHP arınıyor, AKP’ye karşı “pak” kalıyor. Keçiören örneğinde Özgür Özel’in Mesut Özarslan’a attığı mesajlar tam bir perhiz-hassasiyeti çelişkisi: hem hakaret ediyor, hem de Özarslan’ın önerdiği birini parti meclisine alıyor. Ahbap-çavuş ilişkisiyle ulufe dağıtır gibi insanlara makam vermek… Parti emekçisinin emeğini hak etmeyenlere rüşvet olarak sunmak… Yeter artık!

Sn. Erdoğan karşısına kim çıktıysa siyasi enkaz haline geldi ve bu çok net ortada: Ekmelettin İhsanoğlu, Muharrem İnce, Meral Akşener ve en son Kemal Kılıçdaroğlu… Nerede bu adaylar? Akademik bir analiz bile yok. Entelektüel seviye dip yapmış, parti kendi içinde tartışmayı unutuvermiş.

Sn. Erdoğan, kendi görüşünden “şahin” politikaları uygulayan kişileri istediği bakan olarak atayabiliyorsa, siyasi gücü daha da yükseliyor. CHP’de ise denge siyasetine, ılımlı sürece geçiş emaresi bile yok. Siyasetimiz transfer, halkımız trans halinde… Kaybeden hep demokrasimiz oluyor.

İğneyi de çuvaldızı da “iğneden ipliğe zam yapanlara” batırmalıyız. Sadece eleştiri değil, gerçek hesap sorma cesareti lazım. CHP kendi gölgesinden çıkmadıkça, kaybolan sadece parti değil; kaybeden demokrasi ve halk oluyor.