Hayaller Olmadan Gerçekler Eksik Kalır

HAYALLERİN KÖKÜ

Bazı gerçekler vardır; olur, yaşanır, kayda geçer…
Ama içi boştur.
Çünkü hayal değmemiştir ona.

Hayallerimiz olmadan gerçekler de olmaz.
Olsa bile eksik kalır.
Tadı tuzu yoktur, sesi yankı yapmaz.
Bir eve benzer; duvarları sağlamdır ama içinde kahkaha yoktur.

O yüzden gelin, pes pembe pembe hayaller kuralım.
Şimdi.
Hep birlikte.
Sunalım evrene bu güzel niyetleri.
Sonra da bekleyelim…
Telaşsız, sabırlı, inatla.
Çünkü bazı hayaller acele sevilmez, zamana bırakılır.

Hayaller tek kişilik değildir aslında.
İnsanın içi el tutmak ister.
O yüzden ortak edelim hayallerimize sevdiklerimizi.
Tutalım ellerinden.
Çıkalım bu yolculuğa birlikte.
Yol uzun olabilir ama omuz omuza olunca mesafe korkutmaz.

En bereketli hayal zamanımız çocukluktu, değil mi?
Beklentiler sınırsız, istekler hudutsuzdu.
Vize yoktu, pasaport yoktu.
Bir hayalden diğerine koşardık;
Düşe kalka ama kahkahayla.
Kimse “gerçekçi ol” demezdi bize.
Çünkü çocuklar zaten gerçeği hayalle inşa eder.

Hayaller sorgusuzdur.
Sadece ve sadece bizimdir.
Suçu da bize aittir, günahı da.
Cezası varsa bile…
Gönülden razıyızdır.
Çünkü hayal kurmak biraz cesaret ister.
Biraz da yalnız kalmayı göze almak.

Hayallerde hesap yoktur.
Kitap, matematik, denklem bulunmaz.
Dümdüzdür.
Aklımızdan geçtiği gibidir.
Bazen süsleriz, evet.
Ama o süsler bile kalptendir, filtresizdir.

Ben, kurduğumuz hayalleri gerçekleştirebildiğimiz bir dünya diliyorum hepimize.
Ama bir şartım var:
Hayal kırıklıkları hoyrat olmasın.
İnsanı hayattan soğutmasın.
Düşürsün belki ama yere yapıştırmasın.

Şimdi tam zamanı.
Zulada beklettiğimiz, ertelediğimiz hayalleri güncellemenin.
Tozunu alalım.
Kapısını açalım.
Bırakalım tanışsınlar gün ışığıyla.
Korkusuzca.
Çünkü hayaller de nefes almak ister.

Ve belki de en büyük devrim şudur:
Vazgeçmemek.
Sessizce ama inatla…
Hayal kurmaya devam etmek.