“Belediye faktörü: Liste kimden?”, “İlçe yönetimi: Hakem mi, oyuncu mu?”
Kartal CHP’de Nüfus, Belediye, İlçe ve Delege: Mutlak-Butlak Bekleyişin Renkli Komedisi
Kartal CHP’de delege seçimleri başladı. Sandıklar kuruluyor, listeler renkleniyor, üyeler heyecanla bekliyor. Ama işin aslı şu: Kartal örgütü yine aynı sorunun etrafında dönüyor — değişim mi olacak, yoksa her şey “butlak” mı kalacak?
Nüfus Siyaseti: Üyeden Çok Nüfus Kağıdı
Kartal’ın mahalleleri nüfusuyla övünür. Kimin daha çok hemşehrisi var, kimin daha çok üyesi var, kimin kahvesi daha kalabalık? Aslında bu tabloya “nüfus siyaseti” deniyor ama işin gerçeği şu: Kartal’da bazen bir nüfus kağıdının ağırlığı, bir üyenin emeğinden daha fazla sayılıyor.
Belediye Faktörü: İmkân mı, Dedikodu mu?
Belediye CHP’de olunca, ortalıkta hep aynı söylenti dolaşır: “Bu liste belediyenin listesi…” Hangi liste gerçekten belediyenin, hangi liste sadece belediyeyi kullanarak güç devşiriyor, kimse net bilemez. Ama herkes eminmiş gibi konuşur. Belediye faktörü Kartal’da siyaset kadar dedikodunun da merkezindedir.
İlçe Faktörü: Hakem de Olmaz, Taraf da Olmaz, Peki Ne Olur?
İlçe yönetimi bazen “biz hakemiz” der, bazen de sahaya inip gol atmaya kalkar. Kartal CHP’de bu yüzden asıl soru şudur: İlçe başkanı hakem düdüğü mü çalıyor, yoksa gizlice listeye mi yazılıyor? Cevap genelde flu olur.
Delege Seçimleri: Küçük Sandık, Büyük Rüya
Delege seçimleri Kartal’da bir mahallenin kaderi değil, partinin geleceğinin fragmanı gibi oynanır. O sandıklar küçük görünür ama içinde büyük rüyalar taşır: İl başkanı, kurultay delegesi, genel başkanlık… Her oy sanki tek başına tarihi değiştirecekmiş gibi önemsenir.
Mutlak-Butlak Bekleyişi
Ve gelelim asıl meseleye… Kartal CHP örgütü şu an mutlak-butlak bekleyişi içinde.
“Mutlak” diyenler: “Bu seçimlerle kesin değişim olacak” diye meydan okuyor.
“Butlak” diyenler: “Hadi canım, aynı tas, aynı hamam” diyerek gülüyor.
Ama işin trajikomik yanı şu: İki taraf da haklı çıkabilir. Çünkü Kartal CHP’de delege seçimlerinin sonunda genellikle şu manzara belirir: Renkler değişir ama tablo gri kalır.
Asıl Eksik: AKP’ye Karşı Mücadele
Burada altı çizilmesi gereken en önemli nokta ise şu: CHP Kartal’da delege seçimlerinde verilen savaş kadar AKP’ye karşı sahada çalışma yapılmıyor.
Mahallelerde liste için gece gündüz koşturan, telefonlara sarılan, kahvelerde saatlerce tartışan örgüt mensupları, iş AKP’ye karşı mücadeleye gelince aynı enerjiyi gösteremiyor. Seçim dönemlerinde birdenbire sahaya iniliyor, sonra yine iç kavgalar başlıyor. Oysa gerçek rakip birbirimiz değil; Kartal’da, İstanbul’da ve Türkiye’de karşımızda duran iktidar.
Sonuç
Kartal CHP bugün bir tiyatro sahnesinde gibidir. Oyuncular değişiyor, sahne dekoru yenileniyor, seyirciler yerini alıyor. Ama perde açıldığında hep aynı oyun oynanıyor: “Mutlak-butlak bekleyiş.”
Üstelik bu oyunun sonunda AKP hâlâ seyirciler arasında keyifle alkış tutuyor.
Hodri Meydan: Gazetecilik de, Siyaset de Suç Değil
Belediyede çalışmak da, gazeteci olmak da suç değil. Taşeronda herkes ikinci, üçüncü iş yapabiliyor. Ben ihale kovalamam, rant sağlamam, iş teklifi peşinde koşmam. Benim işim gazetecilik; Kartal’ın, İstanbul’un, Türkiye’nin sorunlarını kendi penceremden yorumlamak ve haberleştirmektir.
Zaten belediyeye girmeden önce de gazetecilik yapıyordum; bu işte yeni değilim. Gezi’den beri, yani toplam 12 yıldır bu işi sürdürüyorum. Hem kürsüde hem sokakta, alanda siyasetin içindeyim, Bu bir heves değil, yolculuktur.
Beni bitirmek isteyenlere de hodri meydan! Siyasette yenilirim belki ama pes etmem. Gazetecilikte ise kalemimi, kameramı kolay kolay bırakmam. İşine gelen bana selam verir, işine gelmeyen vermez. Bu da gayet normaldir. Ama herkes bilsin: Ben kolay kolay yıkılmam.
Özetle; yoluma devam ediyorum. Hem siyasetimi sürdüreceğim hem gazeteciliğimi. Selam veren de olacak, yüzünü çeviren de… Ama değişmeyecek tek gerçek şu: Ben buradayım ve daha uzun yıllar da burada olacağım.
