Çürük Raporlu Düzen, Sağlam Vicdan Arayışı

Vatandaş Rıza’dan… Halkın içinden bir ses.

Çarıkla kurulan bu memlekette, bugün “çürük raporuyla” makam tutanlar var.
Din dilde süs, milliyetçilik vitrinde etiket, diploma CV’de aksesuar…
Sahte olmayan tek şey kaldı geriye:
Ahlakın çürüme hızı.
O da öyle bir hızlandı ki, enflasyonla yarışıyor. Freni patlamış bir düzenin içindeyiz.

Ortada dolaşan listeler var. Kimine göre söylenti, kimine göre sır değil.
Askerlikten kaçmak için rapor alanlar,
sonra “vatan-millet” nutukları atanlar…
Bu ülkenin trajedisi burada başlıyor.
Çünkü bu bir birey meselesi değil;
bu bir rejim ahlakı meselesi.

Bugün “yerli ve milli” denilerek paketlenen her şeyin içinden başka bir şey çıkıyor.
Vergi mi? Garibana farz.
Sermayedara? Ömür boyu af aboneliği.
Yolsuzluk meslek, partizanlık liyakat sayılıyor.
“Ak akçe” masalı anlatılıyor ama akçenin yolu hep aynı kapıya çıkıyor.

Tarım bitti diyoruz, “abartıyorsun” diyorlar.
Toprak Mahsulleri Ofisi tarihin en büyük zararını yazıyor: 12 milyar TL.
Olsun…
Arpalık üretiminde dünya lideriyiz ya!
Bu ülkede üretim değil, itaat destekleniyor.

Bir de medya var…
Haber yapılmıyor, haber gösteriliyor.
Biz okumuyoruz, bakıyoruz.
Dinlemiyoruz, seyrediyoruz.
Dekolte sunucular, kâğıt bebekten haberler…
Gerçek mi?
En çok sesi kısılmış olan.

Linç kültürü bilinç kültürünü sollamış olabilir ama hâlâ direksiyon bizim elimizde.
Önce öğren, sonra konuş.
Yoksa karizmayı çizdirirsin.
Bu ülkede suskunluk erdem diye satılıyor ama bilinsin:
Susmak her zaman masumiyet değildir.

Şimdi gelelim asıl yere.
CHP’ye.
30 Haziran’a doğru giderken…

Bu parti kavga ederek değil, birlik olarak büyür.
Kılıçdaroğlu’nun emeği bu partinin hafızasıdır.
Özgür Özel’in enerjisi bu partinin nefesidir.
Biri miras, biri emanettir.
İkisi birlikte CHP’dir.

“Ya hep beraber ya hiçbirimiz” deme zamanı bu yüzden.
Çünkü bu ülkenin ihtiyacı yeni sloganlar değil,
eski bir erdemin hatırlanmasıdır: dayanışma.

Kartal’da bunu biliyoruz.
Esnaf bilir, muhtar bilir, yöre dernekleri bilir.
Belediyede kapıdan giren herkes bilir.
Bu memleket kurtarıcı beklemez;
birlik olmayı bilen yurttaş ister.

Ben bir halk adamıyım.
Adım Rıza.
Bu memlekette hâlâ iyilerin dostu, kötülerin düşmanı olmayı seçiyorum.
Çünkü düşmanın yoksa,
hiçbir şey için bedel ödememişsindir.

Ve evet…
Hayatın en karanlık yerinde kitaplar hâlâ deniz feneri.
Sözler hâlâ kaderi değiştirir.
Yeter ki korkmadan söyleyelim.

Mızrak artık çuvala sığmıyor.
Ama hâlâ yol var.
Yeter ki biz,
çürüğe alışmayalım.