Ay Işığına Açılan Yüzler

Ay ışığı bazen bir lambadan fazlasıdır.
Bir yüzü aydınlatır, bir bakışı ele verir.
Yakamoz gözlere vurdu mu, kaçacak yer kalmaz.
Göz rengiyle karışır, insanın içini dışına çıkarır.
Ay ışığı filtresizdir; photoshop bilmez, yalan sevmez.

Güneşin Kıskançlığı

Güneş gündüzün patronudur, eyvallah.
Ama bu güzelliği kaçırmıştır.
Ay gelir, “Ben geceyim” der.
Sessizdir ama etkisi uzun sürer.
Güneş kıskanır çünkü ay bağırmaz;
sadece gösterir.

Ay Altında Verilen Sözler

Ne sözler verilir ay ışığında…
Eller tutulur, gözler parlar, cümleler büyük konuşur.
Ay hepsini kayda alır.
Tutulan sözlerde parıltı olur,
tutulmayanlarda yüz kararması.
Ay, kimseyi utandırmaz ama gerçeği saklamaz.

Sohbetin Üçüncü Sandalyesi

Ay ışığı, masadaki görünmez kişidir.
Çayı koyulaştırır, kelimeleri yumuşatır.
Suskunluk bile anlam kazanır onunla.
En derin muhabbetlerin fon müziğidir.
Gece uzunsa, sebebi ay değil;
konuşacak çok şey vardır.

Şairlerin Sessiz Ortağı

Ay olmasa, yarım kalırdı şiir.
Birçok şarkı sözünü kaybederdi.
Ay ilham vermez;
ilhamı uyandırır.
Şairin kalemine dokunmaz,
kalbine dokunur.

Alnı Ak Olanın Işığı

Eğer alnımız ak, kalbimiz beyazsa
korkmayız ay ışığından.
İster yüzümüze vursun
ister kalbimizin en kuytusuna.
Çünkü ışık, karanlığı olanı rahatsız eder.
Temiz olan parlar, saklanmaz.

Son Söz: Ay Işığına Dair

Ay ışığı taraf tutmaz.
Ama gerçeği sever.
Geceyi güzelleştirir,
insanı kendisiyle yüzleştirir.
O yüzden ay ışığında söylenen her söz
bir gün mutlaka sahibine döner.