Kartal’da Siyaset ve Sokakların Gerçek Sahipleri
Siyaset, ülke sorunlarının çözümü için yapılır. Ancak bugün Türkiye’de siyaset, üç noktaya sıkışmış durumda: İktidar ve ortakları, ana muhalefet ve HDP’nin mirasçısı parti. İktidar, Saray’dan gelen açıklamalara göre hareket ediyor. Ana muhalefet CHP, Silivri’den gelen mektuplarla yönetildiği iddialarıyla meşgul. Diğer taraf ise İmralı’dan talimat aldığı öne sürülen bir siyasi çizgide. Kimse emeklinin, asgari ücretlinin, ekonomik krizin derdinde değil. Herkes “Ben varlığımı, koltuğumu nasıl korurum?” derdinde. Diğer tüm tartışmalar teferruat.
Ancak gerçek siyaset, tam da bu noktada sokaklarda, mahallelerde, insanların arasında şekilleniyor. Kartal’da 20 mahalle, 2.227 sokak, 231 cadde ve 5 bulvar var. Bu sokakların her biri, bir hikâye, bir aidiyet, bir mücadele alanı. Kartal’ın siyaseti, sadece partilerin değil, yöre derneklerinin, muhtarların, esnafın ve sivil toplumun nabzında atıyor.
Dernekler: Aidiyetin Siyaseti
Kartal’da Erzincanlılar, Gümüşhaneliler, Tunceliler, Elazığlılar, Trabzonlular, Malatyalılar ve daha niceleri kendi derneklerinde buluşuyor. Bu dernekler, sadece kültürel dayanışma alanları değil, aynı zamanda yerel siyasetin de gerçek laboratuvarları. İnsanlar burada sadece yöresel yemeklerini yapmıyor, aynı zamanda sorunlarını, taleplerini, beklentilerini de konuşuyor. Muhtarlar, bu derneklerde vatandaşın sesini duyuyor; esnaf, ekonomik sıkıntılarını paylaşıyor.
Muhtarlar: Sokak Siyasetinin Gerçek Temsilcileri
Kartal’ın 20 mahallesinde, her muhtar aslında bir nevi “yerel siyasetçi.” Çünkü onlar, vatandaşın kapısının önündeki çöpün neden toplanmadığını, sokağın neden aydınlatılmadığını, parktaki çocuk oyun alanının neden bozuk olduğunu birebir yaşayan isimler. Siyasetin üç noktaya sıkıştığı bir dönemde, muhtarların “sokak siyaseti” asıl çözümün adresi olabilir. Onlar, partilerin genel söylemlerinin ötesinde, gündelik hayatın gerçeklerini taşıyan köprüler.
Esnaf ve Halk: Ekonomi ve Siyasetin Kesiştiği Nokta
Kartal çarşısından Yakacık’a kadar esnaf, ekonomik krizin yükünü en ağır şekilde taşıyor. Asgari ücretlinin, emeklinin alım gücü düştükçe, esnafın da cirosu düşüyor. Burada siyaset, “vergi indirimi”, “kredi kolaylığı” gibi somut adımlarla başlıyor. Partilerin genel vaatleri değil, esnafın gerçek ihtiyaçları önemli. Kartal’daki yöre dernekleri, aynı zamanda esnaf dayanışma ağlarına dönüşebilir. Bir Trabzonlu derneği, üyelerine iş imkânları sağlamak için projeler geliştirebilir; bir Malatyalılar derneği, esnafa yönelik kooperatifleşme modelleri oluşturabilir.
Genel Politika ve Yerel Siyaset: Buluşma Noktası Kartal
Türkiye’de siyaset, genel çerçevede kilitlenmiş gibi görünse de, yerelde Kartal gibi ilçelerde canlılığını koruyor. Yöre dernekleri, muhtarlar, esnaf ve sivil toplum, siyasetin gerçek sahipleri olmaya aday. Partiler, bu yapıları görmezden gelerek değil, onlarla iç içe geçerek gerçek çözümler üretebilir.
Sonuç: Sokaklar Konuşursa, Siyaset Değişir
Kartal’ın 2.227 sokağı, aslında 2.227 farklı hikâye, 2.227 farklı ihtiyaç demek. Siyaset, bu sokaklarda yaşayan insanların sesine kulak verdiği ölçüde anlam kazanacak. Yöre dernekleri, muhtarlar ve esnaf, bu sesin taşıyıcıları. Unutmayalım: Gerçek siyaset, saraylarda değil, sokaklarda şekillenir. Kartal, bunun için en doğru adres.