Açık Çek...

Açık çek verdiklerimiz vardır hayatta, ya da belki sonsuz ve kefilsiz kredi hesabı açtıklarımız.
En çok onlardan alır yarayı, sol yanımız.

Sancılar çekeriz sezdirmeden kimseye, gören güller açıyor sanır belki, gül cemalimiz de.
Ağlayan gözümüz 3. gözümüzdür; içimize akar göz yaşlarımız.
Örter, kaparız üstünü, gören bilen olmasın diye.

Ya sonra Zümrü dü Anka kuşu gibi doğarız yine, yeniden, küllerimizden, çok daha güçlenerek.
Bize ayağa kaldıran her ne ise ona sıkı sıkıya tutunarak.

Her şeye rağmen, inadına yaşamak gerek.
Yıkılmadım, yıkılmadınız işte demek için, yüzlerine, gözlerinin ta içine bakarak.

Tozu dumana katmalı sonra, o toz dumanla birlikte yok olup gitmeli onlar da,
bir kez daha karşılaşmamak üzere, tesadüfte olsa, bir gün herhangi bir yerde.

İyi niyetimizi, güvenimizi, sevgimizi suistimal edenlerin bizim hayatımızda yeri olmasın.
Yara almamak için aynı yerimizden.

Buna izin vermemeli, kapıyı çarpmalı, kapatmayız suratlarına böylelerinin.

İşte böyle zamanlarda, panzehir kendi içimizde.
İhtiyaç halinde tek doz almak yeter bize.

Açık çekimizi de, kredimizi de hak edenlere teslim etmeli,
hak etmeyenler için hesap kapalı, bakiye yetersiz olmalı hep.

Açılmamak üzere, bir daha yeniden.