Ben Asla Kaybetmem, Ya Kazanırım Ya Öğrenirim
Kartal Üzerine Bir Siyasi, Ahlaki ve Vicdani Değerlendirme
Türkiye Cumhuriyeti’nin en temel ilkesi laikliktir.
Laiklik olmadan ne demokrasi, ne düşünce ve ifade özgürlüğü, ne de halkın kendi kaderini tayin hakkı var olabilir.
Bu yüzden “Kurucu Büyükler”, laikliği sadece bir ilke değil, bir yaşam felsefesi olarak Cumhuriyet’in temeline yerleştirmiştir.
Kul yerine yurttaş, ümmet yerine halk...
Bu anlayış, Kartal’ın sokaklarında, meydanlarında, okullarında hâlâ yankılanması gereken bir gerçektir.
Bilime dayalı eğitim olmadan çağdaş, adaletli ve özgür bir Kartal mümkün değildir.
Siyaset: Hem Kolay Hem Zor
Hayat gibidir siyaset…
Yola çıkarsın; coğrafyan, tarihin, karşılaştıkların ve karakterin belirler kaderini.
Hizmetin niceliğini şartlar, niteliğini ise sen belirlersin.
İyilik de kötülük de içindedir insanın.
Yola değil, yoluna çıkmışsan, yanarsın.
Tanrı kötü olmaz, insan tanrılaşmaya kalktığında kötülük doğar.
Zavallı siyasetçi bazen kendini “güneş” sanır, oysa o sadece bir “ışık yansıtıcısıdır.”
Vehim düşer kalbine, korku büyür.
Sonra bir bakarsın, her şey biter.
Makamlara, ihalelere, koltuklara rağmen, hayat çok kısa...
Kartal’ın sokaklarında selamlaşmak, makamsız yürüyebilmek, en büyük onurdur.
İHALE VAR, GÜLÜMSE KARTAL!
Kartal Belediyesi’nde kimi zaman gülen yüzler, milyonluk ihalelere eşlik ediyor.
Kimi sessiz kalarak, kimi görmezden gelerek, kimi de “sistemin çarkı böyle dönüyor” diyerek halka ait kaynakların tadına varıyor.
Bir bakıyorsun; afişler, etkinlikler, konserler, “halkla bütünleşme” adı altında yapılan ihalelerle süslenmiş.
Ama o “bütünleşme”, nedense hep aynı şirketlerle, aynı isimlerle, aynı kasalarla gerçekleşiyor.
Yüz binlerce liralık organizasyonlar, kutu kutu lokumlar, ışıl ışıl sahneler…
Ama aynı Kartal’da çocuk parkı yenilenmiyor, yaşlıların evi onarılmıyor, gençler umutsuz.
Rant kazanıyor, halk kaybediyor.
AHLAK YOKSA, KARTAL YOKTUR
Bir zamanlar ahlak, bu toprakların en büyük zenginliğiydi.
Bugün en az yatırım yapılan değer hâline geldi.
Teknoloji büyüdü, şehir parladı ama vicdan küçüldü.
Yalan söyleyen kazanıyor, hile yapan alkışlanıyor, hak yiyen terfi ediyor.
Ve hâlâ birbirimize soruyoruz: “Neden bu haldeyiz?”
Cevap basit:
Ahlaksızlık sistemin parçası oldu.
İşini düzgün yapan dışlanıyor, doğruyu söyleyen yalnız kalıyor, adalet isteyen susturuluyor.
Artık ahlaklı olmak “enayilik” olarak görülüyor.
Ama unutmayın:
“Ahlak, kimsenin görmediği yerde doğruyu yapmaktır.”
Gören yok diye susanlar,
Yarın herkesin sustuğu bir Kartal’a uyanacaklarını unutmasınlar.
Siyasi İş – Politik Dostluk – Kartal Gerçeği
Siyasi iş: Sevmiyorsanız bırakın. Çünkü bir süre sonra kafayı yersiniz.
Politik dostluk: Gülüp ağlayabildiğiniz insanlarla kurulur.
Dost yoksa siyaset bir çöldür.
Birlikte yürüyebildiğin, omzuna dayanabildiğin bir dostun yoksa, o mecliste, o partide, o makamlarda yerin yok.
Politik Aşk ve Evlilik
Siyasi aşk, bir ideali paylaşmaktır.
Ama idealin yerini çıkar alınca, aşk da biter.
Birçok kişi koltukla evlenmiş durumda, aşkıyla değil.
Koltuk sevdası bitince “biz neydik, ne olduk” diye başını öne eğer.
Politik Yatırım: Kartal’ın Geleceği
Yatırım sadece bina dikmek değildir.
Beton değil, insana yatırım yapmaktır asıl mesele.
Kartal’da tarımı, üretimi, doğayı desteklemek gerçek hizmettir.
Bir zeytinlik, bir bostan, bir nefeslik yeşil alan…
Bir gün gelir, o ihaleden çok daha fazla dua kazandırır insana.
Son Söz
Bu kadar kalabalığın içinde “tek başına kalmadan yürüyebilmek” istiyorsan,
doğruyu söyleyeceksin,
dürüst olacaksın,
ve ahlakı siyasetin dışına değil, merkezine koyacaksın.
Çünkü ahlak yoksa Kartal da yoktur.
Ve biz,
rant için değil, halk için gazetecilik yapıyoruz.
