🖋️ Santimantel Komedi – Varoluşun Mizahi, Melankolik ve Şiirsel Yüzü

Bu seri, hayatın ironisini — şarap tadında bir yas, kadın dokusunda bir nefes — anlatıyor.
Her yazı, hem güldüren hem düşündüren bir “duygu parodisi.”

🥀 VAROLUŞ

Şarap, toprağın iç çekişidir,
Kadın, evrenin nefesi.

Biri rengiyle büyüler,
Diğeri sessizliğiyle.

Bir damla akar, dünya döner,
Bir bakış yeter, gece çöker.

Şarap unutturur zamanı,
Kadın unutur kendini — sevince.

Kadehte kalan son kırmızı iz,
Bir dudakta, bir vedada saklı.

Biri geçer, biri kalır,
Ama ikisi de yakar aynı yerden.

Tanrı, ilk kadını yaratırken,
Bir damla şarap dökmüştü toprağa.

O yüzden her kadının kalbinde
Bir yudum yas, bir yudum aşk var.

Ve her kadının gözlerinde
Kainatın karanlık kıvrımları saklı;
Bir bakışıyla yıldızlar düşer,
Bir gülüşüyle cehennem donar.

Şarap yanar, kadın yakar,
İkisinin de sonu aynıdır:
Biri ruha karışır,
Diğeri günaha…

Belki de varoluş budur:
Bir yudum şarap,
Bir kadın,
Ve Tanrı’nın
 

🩸 Santimantel Not:
“Bazen ruh, bir damla şaraba sığar; bazen bir bakış, bir evreni yakar.”

📍 Ruhun Mektupları serisinin ilk bölümüyle; mizah, ironi ve varoluşun şiirsel sızılarına hoş geldiniz.