Hayatın Şaşmaz Terazisi

Evrenin büyük defterinde, yani levh-ü kalemde, her insana farklı bir kader çizilir. Bu, hayatın başlangıç noktasıdır.

Kimimiz dünyaya dertle, gamla, büyük hayaller peşinde koşarak geliriz. Kimimizse doğuştan şanslıdır; adeta tahtında sultan gibi bir hayat yaşar.

Yaşadığımız süre boyunca, bazen sert sözlerle kırılırız, bağrımız ezilir. Hayat, bizi yavaş yavaş, aheste aheste tecrübelerden geçirir; tıpkı bir maddenin kaptan kaba süzülüp arıtılması gibi, bizi zorluklarla yoğurur ve böylece “insan” eder.

Hepimizin içinde bir yara, bir arzu, bir heves vardır. Ancak ilginçtir ki, kendimizin gözündeki büyük hatayı, o “keranı” kimse görmez. Buna karşın, başkalarının ufacık kusurlarını, gözündeki bir çöpü bile büyütüp destan ederiz. Bu, insanın en temel çelişkisidir.

Ne kadar genç olduğumuz, ne kadar malımız mülkümüz olduğu, mevkimiz veya unvanımız ne olursa olsun, hayatın en büyük gerçeği değişmez. İster dilenci ol ister padişah; sonunda hepimiz hak ile yeksan ediliriz.

Bu büyük eşitlik, aslında bizi sakinleştirmelidir. Bizi kibirden uzak tutmalı ve hayatın geçici sahnesinde birbirimizin dertlerine karşı daha anlayışlı olmaya itmelidir. Çünkü hepimiz, o son eşitlik noktasına doğru ilerleyen aynı yolun yolcularıyız.