Depremin Ortasında Bir Anne
📰 GÜNESAV HABER | Nuran Alpaltay Yazdı
🌪️ Fırtınanın İçinde Bir Huzursuzluk
Dışarıdaydım… Gökyüzü kararmış, rüzgâr delirmiş gibiydi.
Şimşekler aralıksız çakıyor, yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu.
Nefes almak bile zordu.
Ama içimi saran o huzursuzluk, yalnızca bir doğa olayının habercisi değildi.
Birazdan yerin altı da konuşacaktı — öfkeyle, acıyla, korkuyla.
🌍 Yerin Öfkesi
Bir anda yer sarsıldı.
Ayaklarımın altındaki toprak kıpırdadı, dünya nefesini tutup bağırdı sanki.
Kalbim yerinden fırlayacak gibiydi.
İlk aklıma gelen, kızım ve torunlarım oldu.
Onlar evdeydi.
Fırtınadan çıkamıyorlardı, ben de onlara ulaşamıyordum.
🙏 Bir Annenin Duası
O an, bir annenin çaresizliğiyle gökyüzüne baktım.
Şimşekler çakıyor, gök gürlüyordu ama içimdeki gürültü onlardan büyüktü.
Ne yapacağımı bilemeden dua etmeye başladım:
“Allah’ım, onları koru… Beni değil, onları koru…”
Dakikalar bir ömür gibiydi.
Rüzgâr uğulduyor, yağmur yüzüme çarpıyor, yerin altı inliyordu.
Her sarsıntıda yüreğim biraz daha eziliyordu.
İnsan, sevdiklerine ulaşamadığında kendi canını hiçe sayıyor.
🌫️ Sessizlik ve Umut
Sonra, bir sessizlik…
Yerin altı sustu, gökyüzü sakinleşti.
Ellerim titreyerek telefona sarıldım.
Aradım, defalarca aradım.
Ve sonunda o sesi duydum:
“İyiyiz anne, merak etme.”
Dizlerimin bağı çözüldü.
Yağmurla birlikte gözyaşlarım da aktı.
Fırtına dinmişti ama içimdeki sarsıntı uzun süre geçmeyecekti.
💔 Yıkılan Sadece Binalar Değil
Depremler sadece binaları değil, yürekleri de sarsıyor.
Ama bir annenin kalbi, her sarsıntının ardından yeniden toparlanıyor.
Çünkü annelik, korkunun içinde bile dua etmeyi;
karanlığın ortasında bile ışığı bulmayı biliyor.
🌧️ O Gecenin Ardından
O geceyi unutmayacağım…
Yağmuru, rüzgârı, yerin öfkesini ve bir annenin çaresiz duasını.
Ama en çok da o mucizevi sesi:
“İyiyiz anne.”
🕊️ Not:
Hayat çok kısa.
Bir saniye sonra ne yaşayacağımız belli değil.
Sevin, sevilin, kalp kırmayın.
Bir gün her şey susabilir;
geriye sadece sevgiyle söylenmiş sözler kalır.
📍 Ekim 2025 – Balıkesir, fırtınalı bir gece
💜 Mor Günahlar Defteri
“Bugün Hiç Görüşemedik…”
Bugün hiç görüşemedik…
Ne şiir yazdık mor günahlar defterine,
Ne hal hatır sorduk,
Ne “günaydın” dedik,
Ne de “iyi akşamlar”…
Sessizdi gün,
Biraz da küskündü sanki.
Kalem elimde sustu,
Kâğıt beni anlamadı.
Bir eksiklik çöktü üzerime,
Adını koyamadım ama sendi.
Bir rüzgâr geçti,
Senin sesin gibiydi,
Ama dokunamadım,
Sadece duydum içimden.
Belki de bazı günler yazılmaz,
Sadece beklenir.
Ve beklemek,
Yazmaktan daha çok yakar insanı.
✍️ Nuran Alpaltay | Mor Günahlar Defteri
