Bölüştükçe Büyüyen Mucize:Paylaşmak

Varoluşumuzdan itibaren biriktirme ,sahiplenme arzusuyla hareket ederiz.Toprağı çitle çevrelediğimiz,nesnelere benim dediğimiz zaman modern dünyanın temellerini attık.Ancak hayatın garip bir paradoksu vardır.Maddiyatı biriktirdikçe yükümüz artar,maneviyat biriktirdikçe ise yalnızlığımız.İşte tam bu noktada,bizleri özümüze döndüren,ruhumuzu hafifleten sihirli eylem devreye girer :Paylaşmak 

Paylaşmak,elindekinin bir kısmını başkasına vermek kadar basit matematiksel işlem değildir.Maddi bir şeyi paylaştığımızda elimizdeki azalmış gibi görünür,ama aslında o nesneye yüklediğimiz anlam çoğalır.Bir somun ekmeği bölüşmek,iki kişinin karnını doyurmakla kalmaz,aralında görünmez ve kopmaz sadakat köprüsü kurulur. 


Eksilerek Çoğalmanın Felsefesi

Bize sürekli tüketmek ve kendimize saklamak öğütlenir.Başarılı olmanın yolunun daha büyük evler daha lüks arabalar ,kabarık banka hesaplarından geçtiğine inandırılıyoruz.Fakat bizler,yalnızca aldıkça beslenen canlılar değiliz .Ruhun asıl gıdası ,
vermektir.

Acılar paylaşıldıkça hafifler:


Bir yakınımızı kaybettiğimizde ya da büyük hayal kırıklığımızda,omzumuzda hissettiğimiz dost eli ,yükün ağırlığını yarı yarıya indirir.


Sevinçler paylaşıldikça katlanır.Hayatımızdaki en büyük başarıyı,kimsenin olmadığı ıssız bir odada tek başımıza kutladığımızı hayal edelim.Ne kadar anlamlı olurdu?
Mutluluk ,başkasının gözlerinde yansıdığı zaman gerçek kutlamaya dönüşür.

Bilgi paylaşıldıkça değer kazanır:Dünyanın en zeki insanı olsak bile,bildiklerimizi kendimize sakladığımız taktirde kütüphanedeki tozlu kitaptan farkımız kalmaz.Bilgi dünyadan dünyaya aktarıldıkça dünyayı değiştirir.

Paylaşacak hiçbir şeyi olmayan insan en yoksul insandır.


Gönüllü Bir Bağ


Gerçek paylaşım zorunluluk ya da gösteriş yatırımı değildir.İçten gelen,karşılık beklemeyen eylemdir.Bugün sosyal medyanın hayatımızı esir almasıyla birlikte paylaşmak kelimesinin içi biraz boşaldı.Artık anlarımızı,yemeklerimizi ,görünmek için paylaşıyoruz.Oysa gerçek paylaşım sessizdir;gözün görmediği,kalbin hissettiği frekanstır.Paylaştığımız insandan teşekkür bile beklemediğimizde,paylaşımın saf ve iyileştirici gücüne ulaşırız.


Bu dünyadan göçüp giderken ne biriktirdiğimiz mülkleri ne de bankadaki paralarımızı götürebiliyoruz.Arkamızda bıraktığımız dokunduğumuz hayatlar ve bu hayatlarda bölüştüklerimiz olacak

Hayat cimri davranılmayacak kadar kısa ve paylaşıldıkça güzelleşecek kadar büyüleyicidir. Soframızdaki ekmeği,zihnimizdeki bilgiyi kalbimizdeki sevgiyi paylaşalım;çünkü insan paylaştığı kadar çoğalır.