“Sandık Başka, Hafıza Başka…”

Siyaset bazen bir cümlede değil, yutulan cümlede gizlidir.
Bugün CHP içinde dönen tartışmalar da tam olarak bunu gösteriyor. Çünkü mesele artık sadece iktidara karşı muhalefet meselesi değil; muhalefetin kendi geçmişiyle yüzleşip yüzleşmeyeceği meselesi.

Bir dönem aynı masada oturanlar, bugün birbirine mesafe koyuyor.
Düne kadar “birlikte mücadele” fotoğrafı verenler, bugün birbirini işaret ediyor.
Ama sokak hafızası kolay silinmiyor.

Türkiye’de seçmen artık sadece söylenene değil, zamanında neden susulduğuna da bakıyor.

Cumhurbaşkanının üçüncü kez adaylığı tartışılırken ortaya konulan tavır hâlâ insanların aklında.
“Sandıkta yeneriz” cümlesi belki siyaseten pragmatik bulundu ama hukuk tartışmasının üzerini örttüğü eleştirisi de hiçbir zaman kaybolmadı. Çünkü bu ülkede insanlar artık sadece sonucu değil, yöntemi de sorguluyor.

Şimdi dönüp geriye bakıldığında birçok kişi şunu soruyor:

“Madem itiraz vardı, neden o gün daha yüksek ses çıkmadı?”

İşte siyasetin ağır yükü burada başlıyor.
Çünkü bir liderin yanında yıllarca yürüyüp sonra bütün faturayı yalnızca ona kesmek, seçmenin gözünde çok ikna edici durmuyor.

Bugün CHP içinde yaşanan gerilimlerin temelinde de biraz bu var.
Eski kadroların birbirine dönüp “sorumlu sendin” bakışı…

Ama siyasetin matematiği kadar psikolojisi de vardır.
Ve seçmen samimiyet radarını açtığında çok acımasızdır.

Öte yandan Türkiye’nin başka bir gerçeği daha var:
Toplumsal barış tartışmaları.

Silahların sustuğu bir ülke herkesin hayali olabilir.
Ama toplumun bir kesiminin temsil edildiğine inandığı isimler tamamen masanın dışında bırakıldığında, ortaya çıkan tablo “eksik barış” eleştirisini de beraberinde getiriyor. Özellikle muhalif seçmende bu soru büyüyor:

“Gerçek çözüm mü aranıyor, yoksa yeni bir siyasi denge mi kuruluyor?”

Kartal kahvehanelerinde de bu konuşuluyor, Ankara koridorlarında da.
Biri çayı karıştırırken söylüyor bunu, diğeri canlı yayında.
Ama cümle aynı yere çıkıyor:

Türkiye artık ezber siyaset istemiyor.

İnsanlar slogan değil, tutarlılık arıyor.
Dün başka, bugün başka konuşan siyasetçiye tahammül azalıyor.

Çünkü bu ülkenin seçmeni unutuyor gibi yapar…
Ama günü geldiğinde sandıkta eski defterleri sessizce açar.

Ve bazen en sert muhalefeti rakip parti değil, dün aynı masada oturanlar yapar.