Çöp, Çukur, Çamur — Sabır Taşı Değil Bu Mahalleler

Çöp, Çukur, Çamur — Sabır Taşı Değil Kartal'da ki Mahalleler

Mahallerin kalbi asfaltla atar, temizlikle nefes alır, düzenle yürür. Kartalda bugün mahaller nefes nefese. Sokakları yorgun, kaldırımları kırgın, vatandaşı bezgin. Çöp var, çukur var, çamur var ama en çok da “duyan yok mu?” diye büyüyen bir ses var.

Kartal’ın sırtında mahalleler Manzaraları güzel, kaderleri bakımsız.

Yağmur yağıyor, yol gidiyor. Güneş açıyor, koku kalıyor. Bir çukur kapanmadan yenisi açılıyor. Sanki toprak değil de sabır test ediliyor. Her adım küçük bir engel parkuru. Bebek arabasıyla çıkan anne zorlanıyor. Bastonla yürüyen amca risk alıyor. Okula giden çocuk, çamuru ezberliyor.

İlçe dediğin sadece merkez değildir. Işıklı caddeler, vitrinli sokaklar, kurdele kesilen projeler değildir tek başına. Şehir, arka sokakta başlar. Mahallede ölçülür. Çöp konteynerinin çevresinde belli olur medeniyet seviyesi.

Çünkü temizlik sadece hijyen değil, saygıdır.
Bakım sadece hizmet değil, hatırlamaktır.

Vatandaş isyanda çünkü tekrar eden sözleri değil, tekrar eden sorunları görüyor. Fotoğraf çekilip gidilen değil, çözülüp bitirilen işler istiyor. “Program dahilinde” cümlesi artık pansuman etmiyor kimseyi. İnsanlar takvim değil, sonuç görmek istiyor.

Yerel yönetim dediğin şey uzaktan yönetilmez. Masa başından mahalle okunmaz. Ayakkabı çamura değmeden sorun anlaşılmaz. Bir gün resmi araçsız, escortsuz, bildirimsiz bir yürüyüş yapılsa Kartal sokaklarında, rapor yazmaya gerek kalmaz. Zemin konuşur zaten.

Bu yazı şikâyet değil, kayıt düşmedir.
Bu metin sitem değil, çağrıdır.

Kartalda mahalleler diyor ki:
“Bizleri seçim zamanı değil, her zaman hatırla.”

Çünkü ilçeler ve mahalleler, posterlerde değil — çukurlarda kaybedilir ya da kazanılır.