GÜNESAV HABER büyüyor. Ama yukarı doğru değil; yere, sokağa, mutfağa doğru.
Çünkü gerçek yukarıdan görünmüyor. Gerçek, pazarda eğilen belde, faturaya bakan gözde, susup içine atan insanda.
Bu yüzden iki yeni köşe açıyoruz: Vatandaş Köşesi ve Emekliler Köşesi.
Haber artık sadece anlatılmayacak, konuşulacak.
🧭 Vatandaş Köşesi | Burası kürsü değil, sokak
Bu köşe uzun cümle sevmez. Süslenmiş dert hiç sevmez.
— Gelen fatura
— Artan kira
— Pazarda etiketi saklanan domates
— Belediye kapısında bekleyen dilekçe
— “Anlatıyoruz ama duyan yok” hissi
Kısa. Net. Filtresiz.
İsimle ya da rumuzla… fark etmez.
Okuyan yazının sonunda şunu diyorsa mesele tamamdır:
“Bunu ben yazabilirdim.”
👴 Emekliler Köşesi | Burası tablo değil, hayat
Burası rakamların değil, yaşanmışlıkların alanı.
— 10 bin lirayla ay sonu hesabı
— Toruna uzatılamayan harçlık
— Hastane koridorlarında geçen sabahlar
— Bayramın sessizliği, evin yankısı
Emekli manşet kovalamaz.
Kendisini arar.
Bir köşe bunu yakalarsa, okur değil yoldaş kazanır.
Haber, halk konuştuğunda tamamlanır
Gürültü çok. Gerçek az.
Biz gerçeğin tarafındayız.
Ve buradan açıkça söylüyoruz:
Bu yol takıla takıla yürünmüyor.
Bu, takılmamaya yeminli bir yürüyüş.
Gündem geçer. İsimler silinir. Hevesler söner.
Ama Kartal’da bir şey kalır: feodalizm.
En sonunda dönüp dolaşıp aynı kapıya varıyoruz.
İyi niyet ambalajlı, güç devşirme merkezlerine.
“Biz halkız” deyip halktan kopanlara.
Soyadına göre konuşulan, akrabalıkla koltuk tutulan,
dost meclisinde karar alınıp halka tebliğ edilen düzene.
Romantizm yok.
Bu bir fark ediş anı.
Bir silkiniş.
Bir “yeter artık” cümlesi.
Takılmadan yürüdük.
Gördük. Not aldık.
Ve evet, en sonunda oraya takacağız.
Çünkü gerçek hesaplaşma tam da orada başlıyor.
Saygıyla,
GÜNESAV HABER
